Ana Vasiljević

Ana Vasiljević

Ana Vasiljević,srpska dizajnerka koja poslednjih godina živi I radi u Barseloni,Španija.Ana je diplomirala I magistrirala na Fakultetu Primenjenih Umetnosti-savremeno odevanje.Od tada radila je za nekoliko modnih brendova u Srbiji I inostranstvu dok je istovremeno razvijala svoju modnu liniju pod svojim imenom.Ana je takodje saradjivala sa jednim od najpoznatijih magazina u regionu Bazar kao urednik I stilista.Veoma je aktivna kao freelance stilista I kostimograf a njene modne kolekcije I performansi prikazani su na najvažnijim modnim dogadjajima u regionu ali takodje I u okviru London Fashion Weeka,Paris Fashion Weeka,Barseloni,Amsterdamu itd.2012 godine Ana je uspostavila program modnog dizajna na Univerzitetu Metropolitan,Beograd gde je bila docent I kordinator smera sve do odlaska u Španiju,nakon čega je svoj akademski rad nastavila u zvanju vandrednog profesora na Univerzitetu Donja Gorica,Montenegro,kao saradnik u nekoliko škola za modni dizajn u Barseloni I kao osnivač I mentor FashionLinkNow edukativne platforme u oblasti modnog dizajna.Takodje trenutno je na doktorskim studijama na UDG,oblast Teorija umetnosti sa doktorskom tezom na temu samodržive mode.

‘’Re-worn heritage’’

Past creating future

Kolekcija je nastala kao deo naučnog rada ‘’Uloga kulturnog nasledja u sistemu samodržive mode’’ objavljenog u okviru doktorskih studija kao i okviru zbornika i konferencije ‘’TEKSTILNA INDUSTRIJA“ SAVEZ INŽENJERA I TEHNIČARA TEKSTILACA SRBIJE

Projekat ‘’Reworn heritage’’ ima za zadatak istraživanje načina na koji se tekstilni otpad i delovi upotrebljenih odevnih predmeta mogu ponovo upotrebiti pre svega u tekstilnoj strukturi i novim likovnim elementima koji obogaćuju odevne komade.Ovaj projekat je ujedno i izraz poštovanja prema viziji, kreativnosti i odlučnosti svih  koji se uključuju u proces ponovne upotrebe ostataka kao deo procesa dizajniranja pod nazivom ‘’zero waste’’.

“Cilj projekta Re-worn heritage je otkriti način kako da stvorim novi životni vek tekstilnom otpadu tako da ih preradim i upotrebim za izradu novog tekstilnog komada koji će imati jednako važnu ulogu u dizajnerskom procesu izrade. Dopala mi se ideja da se jedinstveni kolorit i tekstura recikliranog tekstila sastoji od mnogo različitih pletiva,tekstura I niti koje potiču od različitih ostataka tkanina, od kojih svaki  zapravo ima svoju istoriju. Svaki odevni komad je recikliran ili odradjen prinicipom zero-waste I u njega je na likovni način unešen I detalj tekstilnog otpada koji ga ujedno I obogaćuje .Na taj način otvara proces ponovne dekonstrukcije I daje notu vanvremnskog modnog iskaza.Ovim činom otvara se kontinuirani proces ponovne upotrebe.

Osnovnu inspiraciju za reoblikovanje tekstilnog otpada sam potražila u kulturnom nasledju pirotskih ćilima koji u svom opusu sadrže čak 95 unikatnih šara sa jedistvenim značenjem. Taj neobični simbol pirotskog kraja od 2002. godine ima zaštićeno i geografsko poreklo. Uloga kulturnog nasleđa u samodrživosti modnog dizajna i modne industrije zauzima sve značajniju ulogu pre svega zbog inspirativnih vizualnih elemenata svakog nacionalnog entiteta ali i njihovih jedinstvenih značenja koja mogu imati snažan uticaj na svest pojedinca. U osnovi celi opus kulturne antropologije čovečanstva, zajedno s individualnom kreativnošću, deo je i novih ekoloških filozofskih principa.Sa strane naučnih istraživanja o odnosu samodržvosti u modi i umetničkog izraza kao integralnog dela mode (kao primenjene umetnosti) najkonkretniji pozitivni rezultati za sada ispoljavaju upravo u polju korišćenja tradicionalnih modnih izraza utvrđenih upravo kao deo kulturnih nasleđa koji su vremenom dokazali svoje estetske I etičke vrednosti.”